Zandlandschappen

Agrarische cultuurhistorische relicten van de zandgronden: essen, bouwlandkampen (dekzandlandschap), akkercomplexen (oeverwal), groenlanden, heidevelden, stuifzanden en heide ontginningsbossen. Essen zijn open akkerlandcomplexen die vanaf de Romeinse tijd in gebruik zijn. Op de oeverwallen langs de IJssel werden bouwlanden aangelegd (enken). Het grondgebruik van de enken is in verloop van tijd veranderd en tegenwoordig zijn ze vaak als weiland in gebruik. Na de Middeleeuwen werd ook individueel bouwland ontgonnen (bouwlandkamp). De essen, bouwlandkampen en akkercomplexen hoorden bij een agrarisch systeem, in combinatie met groenlanden, heidevelden en stuifzanden. Op de groenlanden en de heidevelden werd het vee geweid. Door de ruilverkavelingen is er weinig overgebleven van de groenlanden. Bij het eeuwenlange gebruik van de zandgronden ontstonden uitgestrekte heidevelden en stuifzandgebieden. Vele van deze heidevelden en stuifzanden werden later bebost. Deze heideontginningsbossen kenmerken zich door percelen naaldhout. Het doel was het verbeteren van de marginale gronden en om deze geschikt te maken voor de landbouw. De laatste decennia is door ruilverkavelingen veel van het karakteristieke esdorpenlandschap verdwenen. Ook zijn veel essen omgevormd tot weiland. Soms zijn ze volgebouwd met huizen. De essen die nog in het landschap liggen zijn van groot cultuurhistorisch en archeologisch belang. Ook de akkercomplexen op de oeverwallen zijn van grote cultuurhistorische waarde. De mate van openheid en de hoge archeologische verwachting dragen hier aan bij. De waarde van een heideontginningsbos wordt bepaald door de aanplant, de verkaveling en ook brandtorens en andere ontginningssporen.

Data and Resources

Additional Info

Field Value
Last Updated August 17, 2019, 05:49 (UTC)
Created July 3, 2019, 18:16 (UTC)